Semantics

What is a Semantic Discussion?

Vaak wordt de term "semantische discussie" gebruikt omdat je misschien wel hetzelfde bedoelt als iemand anders maar een ander woord gebruikt. Een semantische discussie lijkt dan niet over de inhoud te gaan maar over iets oppervlakkigs. Dat doet geen recht aan semantiek. Het gaat er immers over of je wel de juiste woorden gebruikt, en vooral dat de definities van beide gesprekspartijen (uitgaand van een discussie) nog wel overeenstemmen. Elk woord is immers een verwijzing, een symbool dat naar iets anders wijst, laten we dat andere even het "concept" noemen. (Vaak wordt de term "begrip" gebruikt maar dat zit mij teveel in de hoek van "begrijpen, inzien, doorgronden". Het woord "concept" smaakt neutraler.)

Agreement on terminology

So, in a discussion, it is essential that the participants in a discussion use their words in the same way. If this is not the case, then there is no meaningful exchange of ideas. Sometimes speakers are sloppy in choosing their words, sometimes it turns out that they have a different concept in mind for the same word or vice versa. If you come across that, you first have to coordinate it with each other. Then you have a semantic discussion. The glossaries must match.
In social conversations, this is not so precise, where condoning an unfortunate choice of words is only cooperative. If something is really at stake, it is different. This is also the case in scientifically tinted conversations and articles.

Connotations, framing, nudging

Woorden zijn complex. Ze hebben connotaties. Dat zijn concepten (of andere woorden) waarmee ze bewust of onbewust geassocieerd worden. Door woorden met negatieve connotaties te gebruiken kun je goed "framen". Framen heeft bijvoorbeeld een negatieve connotatie, waarmee je kunt "nudgen". We willen niet genudged worden - denken we. Want we willen natuurlijk wel graag bevestigd of gerustgesteld worden. Is dat het geval, dan kunnen we ons meestal goed vinden in de woordkeuze. We noemen het dan ook geen framing.
The positive framing of wind turbines and solar panels in the media will therefore escape most people because they are happy with it. Surely a solution will have to be found to the climate problem outlined by the same media, which, according to the media, is caused by CO2 emissions. This creates a narrative.

Sliding panels

Er zijn nogal wat termen verschoven, de afgelopen twee jaar. Het woord "kritisch" wordt als negatiever beschouwd dan voorheen. "Kritische journalistiek" was vroeger toch juist scherp, alert, onderzoekend; nu lijkt "kritisch" vooral de aanduiding voor iemand die altijd wel wat te zeiken heeft, van alles ontkent en overal tegen is.
Zo zijn "Links" en "Rechts" zijn ook niet meer wat het waren, de extreemrechtsen hebben zich progressiever en eigenzinniger getoond dan de (extreem)linksen, die op hun beurt het in zwang geraakte rechtse begrip "totalitarisme" hebben gekaapt.

Context also determines meaning. As society, the context of words, changes, so do the meanings. There are words that mean nothing and derive their value from what the listener makes of them. He would be able to deduce the intention from the context. So you have to know that context, you have to be able to assess the person who uses the word and how they relate to that context. Contexts are individual. You can define a common glossary, but it is more difficult with a context.

Een goed voorbeeld is de zin "Er stond een sanctie op maar het is nu gesanctioneerd." Iets sanctioneren zegt op zich niks: het kan zowel "goedkeuren" als "bestraffen" betekenen. Het woord "maar" en het Nederlands idioom maken duidelijk wat waar bedoeld wordt. Taalgebruikers hebben daar in de praktijk weinig moeite mee. Incidenteel misschien wel maar eens dat lost zich dan wel op door net zo slordig luisteren dus, ach. Geen commissies die zich daarover gaan buigen. Geen herdefiniëringsinitiatieven. Gewoon losjes communiceren en als je het allemaal met elkaar eens wil zijn dan werkt dat prima. Je zult dan afscheid nemen met het weldadige idee dat je het helemaal eens bent terwijl je strikt genomen niet "kritisch" genoeg bent geweest om het breekijzer in een haarscheurtje te zetten. Dat onderscheidt sociale conversaties van rationele (redelijke) discussies.

Uncompromising science and conversation with compromises

In social conversations, the ideal end goal is that you all have the same opinion about something. The outcome of a sum may well be wrong, but as long as you agree on it, everything is fine. In rational discussions, however, by disagreeing with each other, you ultimately try to arrive at the correct outcome.

Een gesprek kan makkelijker worden als je wat met gehanteerde begrippen husselt. Door bijvoorbeeld af te spreken dat je de scherpe hoekjes eraf schaaft, voorkom je houtsnijdende kritiek op elkaar. Verzachten van termen, afspreken dat het eigenlijk wat anders betekent... Het compromis, daar leeft een democratie van.

Compromises in communication. In other words: Compromised communication. That sounds different.

Terminology and Definition: Priority #1

Een goed voorbeeld daarvan was het besluit van de Tweede Kamer, om het woord 'positieve test' gelijk te stellen aan 'infectie'. Dit naar aanleiding van een Motie van Wybren van Haga om die beide termen te hanteren conform de wetenschappelijke definities. Dat viel niet in goede aarde want degenen die graag meer infecties wilden turven vonden het juist een prima idee om positieve testen als besmettingen te tellen! Daar waren er immers veel meer van! (dachten ze, was in werkelijkheid niet zo) Er wordt dan ook verder geen inhoudelijke discussie over gevoerd. Stel je voor, een inhoudelijke discussie - nee laat dat maar aan de deskundigen over, we gaan niet op de stoel van de wetenschapper zitten.

Het gaat nog verder: vriend en vijand is het erover eens dat een 'besmetting' niet per se een 'infectie' inhoudt. In de dagelijkse omgang is dat nauwkeurig genoeg maar als je de diepte ingaat zul je je je kernbegrippen scherper moeten afbakenen.

Van Haga had eigenlijk het verschil moeten maken tussen "positieve PCR" en "infecties", niet "besmettingen". Een positieve PCR geeft (mits niet vals-positief) wel degelijk aan dat iemand in aanraking is geweest met het virus en dat dat nog aantoonbaar is (dus ermee besmet).

There are three concepts at play (actually four)

A word can be contaminated. A contagious object has first become contaminated. Air can be contaminated. Your hair may be infected. Your hair is pre-eminently contaminated, there is always a lot of stuff in it. Your nose hair may be contaminated, the same goes for that. Your mucous membrane. All those examples don't say anything about an infection. A bulletproof vest with a dent or even a bullet in it says nothing about whether or not the person wearing it was injured. In the case of an infection, the situation is different:

In an infection, disease-causing microorganisms have entered your body and multiply and cause inflammation.

Gezondheidsplein.nl

1. Positive test
   This usually indicates whether there is virus present somewhere. Not always correct, so not 100% equatable to contamination.
2. Infection
   Presence of virus on an object
3. Infection
   Virus that causes inflammatory reaction(s) after penetration
4. Illness (or severity of the disease, if any)

Slordige denkers als mzelst vinden dat er niet gezeurd moet worden over definities van kernbegrippen, we willen immers allemaal hetzelfde. "Het eens zijn", "met één mond praten" die gedachte schuilt daarachter. Daar past nadenken niet bij want voor je het weet verschijnen er haarscheurtjes. Iemand bedenkt een kritische noot en dat willen we niet. Kritische noten worden als lastig ervaren, terwijl ze opbouwend zijn: als je stelling deugt, kun je hem versterken met het juiste weerwoord. Deugt hij niet, dan kun je proberen hem op een andere manier te versterken of op zoek naar een betere.

Maar ja, zo was het niet. Er waren geen onderzoekende nieuwsgierige wetenschappers betrokken bij de besluitvorming. Die werden allemaal gecancelled - voor zover ze zich al lieten horen. Er waren vooral ambtenaren die -geheel des ambtenaars- de lijn van het ministerie volgden. Witteboordensoldaten. Die hun mond hielden toen de minister cijfers op het coronadashboard wilde hebben die geen recht deden aan de werkelijkheid.

The source is (for the umpteenth time, but very briefly now) at:

• Science - Het falen van instituten en gremia die claimen wetenschappelijk te acteren en er blijk van geven niet te begrijpen wat wetenschap eigenlijk is. Voorheen als "excellent" aangeduide organisaties als rivm, omt, knaw, stichting skepsis, toezichthouders en overkoepelende organen inclusief hun redacties zoals het ntvg, etc. Allemaal ondermaats gebleken.
  More about what science is in this article about scientific integrity
• Journalism - Bovenstaande instituten hebben voor journalisten altijd gefungeerd als referentie: checken of iets waar is doe je op de site van het rivm. Ook toen er faliekante onzin en tegenstrijdigheden vandaan kwamen, zijn journalisten nooit onderzoekende vragen gaan stellen of andere bronnen gaan raadplegen. Redacties weigerden aanvallen op het 'narratief', wat leidde tot het volstrekt falen van de Nederlandse journalistiek. Dat viel vooral op als ze opereerden onder het misleidende label "onafhankelijke feitencheckers" (zie https://onafhankelijkefeitencheckers.nl/). Er ontstond een gat in de markt waar alternatieve onderzoekende kanalen en kranten in zijn gesprongen, zoals Flavio Pasquino's Blackbox met docu's interviews en nu ook een eigen tv-programma (3x per week), of The Other Newspaper, waar niet alleen slechtere stukken in staan dan we gewend zijn van onze 'kwaliteitskranten' maar ook veel betere. En in elk geval: integer gemaakt. Bij wat we op radio, tv en andere MSM zien lijkt dat wel eens de vraag want als je ziet wat daar allemaal voorbij komt... zo dom kun je toch niet zijn als journalist.
• Politics - Wat kun je van ze verwachten? Het zijn representanten van een volk met een gemiddeld IQ van 100 dat zich laat brainwashen door de media. Zijn die eigenlijk wel in staat tot crisismanagement waarbij de wetenschap het misschien wel even over zou moeten nemen? Een sprekend voorbeeld is natuurlijk Rob Jetten, iemand met een overtuiging om jaloers op te zijn, zeker als je bedenkt dat hij nul dossierkennis heeft.
  Van de andere kant, doen wetenschappers het beter? Met zulke 'wetenschappers', ambtenaren door de overheid aangewezen en betaald, is het lood om oud ijzer. En ook die ambtenaren laten zich niet van het pluche verdrijven, zie de aanhoudende tweetcampagnes van Marion Koopmans. Het werk van virologen blijft cruciaal voor de toekomst, als je haar moet geloven.