Het belang van IC-capaciteit voor bestrijding COVID-19

Het tweaken van de lockdown spitst zich steeds weer toe op de beschikbare IC-capaciteit. Onvoldoende IC-capaciteit leidt immers tot desastreuze gevolgen voor de volksgezondheid. Een paar maanden geleden namen we met dat uitgangspunt het zekere voor het onzekere. Inmiddels zijn er meer data. Voortschrijdend inzicht roept nieuwe vragen op. Welke desastreuze gevolgen hebben we het eigenlijk over? En is dat erger dan de sociaal-economische ramp die zich nu voltrekt? Hoe kun je sterfgevallen omrekenen naar volksgezondheid? Het zijn vragen die modellenbouwers zich niet horen stellen, maar wij wel. 

Ik heb wat kerncijfers gevisualiseerd om inzichtelijk te krijgen wat het belang van de IC is en in hoeverre dat het sterftecijfer zou kunnen beïnvloeden. Het is een ruwe visualisate maar de cijfers komen van CBS, RIVM en Stichting Nationale Intensive Care Evaluatie.

Drie plaatjes:

1. Behandelresultaten op de IC
2. IC-resultaten gerelateerd aan totale sterfte
3. IC-resultaten gerelateerd aan totaal aantal zieken (geïnfecteerden).

Het vierde plaatje dat ik in mijn hoofd had is zinloos want daar is niets meer op te zien. Dat plaatje zou e.e.a. afzetten tegen de Volksgezondheid: 17 miljoen Nederlanders. En dan komt ook gegoochel met QALY-achtige wegingen om de hoek kijken. 17 miljoen mensen hebben gemiddeld nog 40 jaar te gaan, dat zijn 17x40 = 680 miljoen levensjaren. Maar laten we zeggen dat alleen de komende 5 jaar verpest wordt (volgens velen een onderschatting). Dat staat dan voor 17miljoen x 5 = 85 miljoen jaar van aangetast welzijn en verslechterde voorzieningen en gezondheid.

Dus als we op de IC bijvoorbeeld 850 coronaslachtoffers redden (van mensen die gemiddeld minder dan 10 jaar te leven hebben in discutabele gezondheid, na zo'n IC-behandeling), dan heeft elk gered leven ca. 100.000 jaar welzijn verpest.

Het blijft een onmogelijke afweging maar we zullen er toch iets mee moeten.