Wandering along a dubious path

Twist

Yesterday I went to the ING bank in Amstelveen to withdraw my card (this way I could unblock my card, I had made a mistake). There was a line of about 15 people in front of the bench, neatly arranged along red cones. The ATM on the facade was out of service. Hence the line. So I join the row of face masks. I hadn't thought to bring a face mask; I had planned to spend some time outside. Fortunately, a gentleman stood behind me who was also not wearing a face mask. A stocky, powerful type, I estimate around seventy, with a military gray moustache.

"Mijn mondkapje is afgewaaid toen ik van de fiets stapte" verontschuldigde hij zich. "Ik moet binnen vragen om een mondkapje, ik hoop dat ze er een hebben. De mijne viel op de grond, en ik ga het niet van de grond oprapen." Weer een mondkapje in het milieu.
"Nee dat begrijp ik", antwoordde ik, "het helpt toch al niet en om dan ook nog straatvuil voor je mond te houden..."
De heer verstrakte. "Ik doe het niet voor mijzelf. Ik heb al tweemaal Pfizer gehad. Ik snap die mensen niet die zeggen dat het virus niet bestaat en dat het maar een griepje is en zo. Maar ik houd gewoon afstand." Hij zette demonstratief een stap naar achteren want het was zeker geen anderhalve meter afstand die we hadden bewaard. "Ík" - met de nadruk op 'ik' -respecteer de regels." Hij had duidelijk al in de gaten wat voor vlees hij in de kuip had.
"Jazeker" bevestigde ik, "dat doe ik ook, ik draag ook een mondkapje waar dat van mij wordt verwacht". Het is waar, ik zet ook wel eens een mondkapje op. Het is voor mij maar een paar minuten per dag en als het mij hindert trek ik het gewoon een stukje naar beneden zodat ik door mijn neus kan ademen. Zo principieel ben ik niet. Ik vergeet het ook wel eens op te zetten, het is voor mij niet zo'n thema. Maar wat ze kinderen aandoen met die dingen is erger dan pesten. Of vakkenvullers, die de hele dag met zo'n ding op moeten lopen, het is echt te erg voor woorden. Nog even en je ziet baby's in wiegjes liggen met mondkapjes op (had ik niet al eens zo'n foto gezien, uit een Aziatisch ziekenhuis?).

With those face masks it's just like with the curfew: it doesn't matter, but a group of medics who have risen up just shout something so it has to be done. They 'expect' something based on nothing at all - just because they say things to each other, they drive each other crazy with assumptions and doomsday scenarios for which they could be held responsible. Face masks, curfew, lockdown, one and a half meters, droplet contamination: there is not a scrap of scientific evidence, on the contrary, and yet the economy and society are being destroyed. At least they can now say 'we tried'. Well, thank you!

We schoven weer een paar meter richting ingang. "En, geen last gehad van de prikken?" deed ik mijn best. Hij keek mij strak aan: "Ik heb de hele wereld bevaren. Ik ben overal geweest, de Oost, Amerika, Afrika - ik heb gediend in Indië, ik zit vol met vaccinaties. Nooit ergens last van gehad. Ik heb nooit iets. Maar u kunt naar binnen hoor."
Ik keek: beide pin-automaten waren nog bezet. Maar de heer drong aan. "U kunt gewoon in het halletje gaan staan, dan schuiven we weer een stukje door". De wachttijd wordt daardoor geen seconde verkort, dacht ik, maar zulke dingen zeg ik niet hardop want dat strookt niet met de kudde-mentaliteit waarnaar wij ons hebben te plooien. Tegenspraak wordt niet geduld... Dus ik zei hem gedag en ging in het halletje staan. Ik zag het bord dat je een mondkapje op moest - helaas, dat had ik dus niet bij me en het helpt toch niet dus daarover geen zorgen. Verder: als ik moest hoesten en niezen moest ik dat in mijn elleboog doen. Ze bedoelen dan: elleboogholte, net zoals je niet in iemands knie kunt hoesten maar wel in diens knieholte.

Als ik moest hoesten en niezen had ik helemaal niet hier moeten komen. Als je moet hoesten en niezen kom je niet onder de mensen, laten we dáár eens mee beginnen. En als ik moet hoesten omdat ik mij verslik of zo, dan ben ik niet besmettelijk dus waarom moet dat dan "in mijn elleboog"? Waarom al die halfslachtige en inconsistente regeltjes?

The lady who had just cashed in went to disinfect her hands so I walked in. It was warm and musty. There were people sitting at discussion tables, people standing at counters talking... Despite the face masks, they still managed to breathe from that stuffy space into their lungs. After all, that breath floated quietly around the mudguards, otherwise they would suffocate from a lack of oxygen. In short: the ideal place to become infected. You feel protected by face masks and disinfectant gel, reusing other people's breath all day long. Well organised, thanks to the RIVM.

Fortunately, I was outside again within two minutes. I hope I make it out alive. Looking back, I saw the soldier struggling with the ATM, otherwise I would have given him a final greeting.

For a change, I completely agree with Koopmans.